احمد سالار: بعد از پیشنهاد سیدمحمد خاتمی و مجمع روحانیون مبارز مبنی بر همهپرسی از مردم در مورد مشروعیت دولت، برخی حامیان دولت نهم بار دیگر بهانهای یافتهاند تا آنچه در ذهن نه چندان سالم آنها میگذرد به خاتمی و اصلاحطلبان نسبت دهند.
پیشنهادی که مبتنی بر قانون اساسی بود آنچنان برخی از حامیان دولت را برآشفته کرده است که بار دیگر بحث نخنما شده عدم مشروعیت، اینکه احمدینژاد 25میلیون حامی و طرفدار دارد و انتخابات 22 خرداد خود رفرداندومی برای دولت بود را پیش کشیدهاند.
بحثهای مفصل و طولانی میشود در این رابطه کرد، اما این آقایان گویی از یاد بردهاند که میلیونها ایرانی به هیچوجه از نتیجه اعلام شده انتخابات قانع نشدهاند، البته اگر این آقایان صرفا پای اخبار صدا و سیما بنشینند و زحمت بیرون رفتن از منزل و دفتر کار را به خود ندهند مبنای تمامی تحلیلهایشان کاملا صحیح است.
اما آقایان بد نیست نه در قامت یک مدیر و چهره سیاسی با تشریفات خاص خود، که در قالب یک شهروند معمولی زحمت بکشند و مسیر منزل تا محل کار را با مترو، تاکسی یا اتوبوس طی کنند، یا نه اگر میگویند ناراضیها فقط در تهران هستند به دیگر شهرها بروند.
آیا این آقایان چهره مردم را خندان میبینند؟ آیا جامعه ایران بعد از انتخابات با نشاط شد یا نتیجهای که اعلام شد نتیجهای جز افسردگی، ناراحتی و بیاعتمادی مردم به بارنیاورد؟
آقایانی که معتقدند مردم در این کشور هیچکاره هستند و مشروعیت صرفا از آسمان و از طرف خداوند به آنها اعطا میشود که همین زحمت را هم نیز لازم نیست بکشند و همانگونهای که در حال گذران ایام هستند زندگی را بگذرانند و «نتیجه شوم» چنین تصوری را در آینده نزدیک مشاهده کنند.
خلاصه کلام آنکه اگر آقایان سینه چاک اسلام و انقلاب و مردم هستند، اگر معتقدند احمدینژاد 25میلیون رای آورد، اگر معتقدند معترضان هم به نیت شوم اصلاحطلبانی چون موسوی و خاتمی پیبردهاند و متوجه شدهاند این عاملان استکبار و صهیونیست به دنبال انقلاب مخملین بودند، پس بسم الله، همهپرسی را برگزار کنند و به این خواست قانونی تن در دهند و بگذارند مردم از طریق یک نهاد بیطرف نظر خود را بار دیگر اعلام کنند.
اگر ملاکشان عمل و حرف احمدینژاد است که او میگوید دروغگو که نمیترسد،اگر حق با آنهاست و آنها راست میگویند پس از چه میترسند؟
